Մերոնք

Հովհաննես Ղազարյանը մայրիկիս պապիկն է, ով Հայրենական մեծ պատերազմի վետերաններից է եղել։ Մայրիկը պատմում է, որ պապիկը շատ հաճախ էր խոսում պատերազմին իր մասնակցության, Բեռլին հասնելու ճանապարհի, թշնամու գնդակից բազմում անգամներ վիրավորվելու, հաղթանակի , հետագայում նաև՝ շքանշաններից յուրաքանչյուրի մասին։ Պատմում է, թե ինչ խնամքով էր պահում այդ շքանշանները, որպես իր ապրած դժվար կյանքի ու հաջողությունների վկաներ, և թե ինպես էր ամեն տարի, մայիսի 9-ին պատրաստվում հանդիպելու իր վետերան ընկերներին , պատմելու, հիշելու, շնորհավորելու ու շնորհավորանքներ ստանալու համար։ Նրան տեսնելու և հետը լուսանկարվելու պատիվն եմ ունեցել նաև ես։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s